4 weken, en het hadden er nog meer mogen zijn. (Oh ja!) Deel 2

Hoe goed we het tijdens onze gewonnen reis ook hadden, toch werden we als een magneet naar Småland getrokken.
Onderweg van Idrefjäll naar Björköby ontdekten we prachtige dorpen en steden, meren waar geen einde aan kwam, pittoreske plekjes, verrassend steile heuvels en plotse vergezichten.
Onze kinderen zijn niet zo gek op in de auto zitten, maar ook zij zaten de rit moedig uit, omdat ons Hullerombullerhus lonkte.
IMGP0379Het liep al naar de avond, en eindelijk kwamen we thuis!
We gooiden de deuren open, namen nauwelijks de tijd om de koffer leeg te maken (maar deden dat uiteindelijk toch omdat je daar anders later nog mee zit 🙂 ).
De kinderen renden naar boven, namen hun bedden in bezit door er zo veel mogelijk rotzooi op te gooien (zucht, sommige dingen zijn overal hetzelfde!).

Onze allereerste zomer in ons eigen nest, het voelde nieuw en vertrouwd tegelijk. Ik kende het huis al in september. En in december, januari, maart en april. Juli was nieuw voor ons allemaal. De tuin liet zich van een heel andere kant zien. Pas in de daarop volgende dagen ontdekten we rode bessen (vinbär, jum!!!), zwarte bessen, frambozen en aardbeien. Spontaan zochten we in de supermarkt nog nauwelijks naar fruit.

Een dag of twee later was Han jarig. Dat vieren we al jaren in Zweden. En we mochten dat ook dit jaar weer doen met onze lieve vrienden Paul, Kristina en Tjipke.
IMGP0386 IMGP0418 IMGP0410 IMGP0423 IMGP0427

Een dagje of wat later … begaf onze wasmachine het. Geen enkel oorzakelijk verband met het verjaardagsfeest, hoor. 🙂
Wel even een domper. Want we hebben zo’n ding echt wel nodig. We reden dus vlug naar een winkel om een nieuwe. Thuisgekomen wilde Han de oude machine loskoppelen. Hij gaf een flinke dreun op het apparaat, dat prompt begon te werken. Waaaaaaah!
Nu ja, we hebben dus een reserve wasmachine. Erg handig, aangezien de oude vaker wel dan niet een paar meppen nodig blijkt te hebben.

De nieuwe wasmachine bleek nogal wat kilo’s te wegen. In en uit de auto, dat lukte me nog. Maar die keldertrap?
Han ging aanbellen bij de buren. Buurman Joakim leerden we zo direct kennen als een heel vriendelijke man die erg goed is in het mee verhuizen van wasmachines.
Hij lachte smakelijk mee met onze idiote, misschien wel nuttige maar niet echt urgent noodzakelijke aankoop. Een dag later kwam hij ons uitnodigen. Of we ijs kwamen eten?

‘Even langs bij de buren’ werd een fijne middag, waarin we veel ontdekten!

1. Lang niet alle Zweden praten (goed) Engels.
2. Lang niet alle Belgen en Nederlanders vinden dat een probleem. 🙂
3. Björköby is echt een tof dorp!
4. Wie hier woont, is héél fier hier te wonen. (En durf niets anders te beweren)

IMGP0453 IMGP0454 IMGP0455 IMGP0456 IMGP0457
We genoten dag na dag van schitterend weer. Soms 30 graden, maar nooit echt plakweer.
Het meer lonkte.
Ons huis ligt op 2 km van het Nömmen, echt een zalig mooi meer. Op aanraden van onze buren trokken we naar een strandje dat 800 meter voorbij de eigenlijke zwemplek ligt. Donnemilen bleek perfect te zijn voor ons gezin. Moseo zwemt nog niet goed, en deze zwemplek had wel 40 meter laag water. Ideaal om je koters in de gaten te houden.
Het was er best druk. (En daarmee bedoel ik dat er wel gezinnen waren, ja, precies, dat is daar dus druk.)
Heerlijk helder zwemwater was het. De kinderen waren daarna moeilijk naar huis te branden.

IMGP0459 IMGP0463 IMGP0464Er volgden dagen van niks moeten, en dat voelde zooooo goed.
Ik dook in de keuken en maakte van het door de kinderen geplukte fruit confituur. Ik geef het eerlijk toe, dat was de allereerste keer in mijn niet meer zo prille leven. Erger nog, ik heb even naar mijn moeder moeten bellen omdat ik niet wist hoe ik eraan moest beginnen. Maar alles kwam goed, en hoe!
Ziehier mijn allereerste pot confituur: framboos met zwarte bes. De pot was héél rap leeg!

IMGP0525Daarna maakte ik ook nog (perfect gelukte!) rode bessengelei. Het laatste likje zal vanavond op zijn.

Een van die dagen stond er een vriendelijke vrouw bij ons huis. Ze vroeg in het Engels of wij de mensen uit België waren. Ja dus. En of we uit het Vlaamse deel kwamen? Ook ja, dus.
Zij ook.
Natuurlijk gingen we toen voor het gemak eventjes op het Nederlands over. 🙂
Een paar dagen later kwamen zij en haar Zweedse echtgenoot bij ons eten. Frietjes, of wat dacht je!
En wat een gezellige avond werd het.
Simon en Han bleken theologie en Kuifje gemeenschappelijk te hebben. Over hun verschillende voorkeuren voor muziek zullen we het eventjes niet hebben. 🙂

IMGP0615

 

De dagen vlogen (veel te snel!) voorbij.
We maakten uitstapjes naar Eksjö (waar we heel graag rondlopen), naar Näs (geboorteplaats van Astrid Lindgren, daar moet ik minstens een keertje per jaar naar toe), we bezochten grote en kleine loppisar (rommelmarktjes in alle vormen en maten) en gingen nog eens in het Nömmen zwemmen, nu op de ‘officiële’ zwemplek.

IMGP0546 IMGP0563 IMGP0586 IMGP0628 IMGP0627 IMGP0637 IMGP0629 IMGP0650 IMGP0685 IMGP0694

 

In onze laatste week kwamen Greet en Patrick op bezoek.
We hebben een paar jaar geleden hun Zweedse nest een weekje gehuurd, zij kwamen nu ons Hullerombullerhus bewonderen. ’t Was een fijne dag!

IMGP0705 IMGP0706

 

Naar België gaan, stond niet echt bovenaan ons verlanglijstje. Maar de dag van afscheid kwam angstaanjagend snel dichtbij.
Op onze laatste avond waren we uitgenodigd bij Nele en Simon, die maar een kilometer of wat bij ons vandaag wonen.
We genoten buitensporig. Het (Zweedse 🙂 ) eten was heerlijk, het gezelschap erg fijn, de omgeving betoverend. Onze kinderen keken hun ogen uit (want ook in een huisje zonder elektriciteit bleek perfect te leven, en dat maakte hen … nu ja … nogal uitgelaten).
Toen Yun onder begeleiding van Simon mocht boogschieten, werd ze daar heel erg enthousiast bij. Zelfs Moseo waagde zijn kans. Nathan wilde niet schieten, maar hij zocht wel vlijtig mee naar de pijlen. 🙂
IMGP0740 IMGP0748 IMGP0749 IMGP0750 IMGP0751IMGP0781 IMGP0779
En toen moesten we toch echt afscheid nemen. Van Nele en Simon, van onze buren, van ons heerlijke huis …
We reden om 10 uur weg, om diezelfde avond in Göteborg in te schepen op de boot naar Kiel.
Onderweg maakten we nog een omwegje, langs Falköping, waar we vergast werden op een heerlijke lunch bij Erik en Tamara.
(Valt het op dat we eigenlijk helemaal niet uit Zweden weg wilden? )
IMGP0792 IMGP0793 IMGP0794

De boot bracht nog wat uitstel. Want de boot is altijd een beetje reizen.

IMGP0847 IMGP0853 IMGP0855 IMGP0877 IMGP0894
Lief Zweden, wat hebben we genoten. We tellen al af naar onze volgende ontmoetingen.

Joke

 

 

Advertenties

4 weken, en het hadden er nog meer mogen zijn. (Oh ja!) Deel 1

Begin juni vernam ik dat ik de mei-winnaar was van de facebook-wedstrijd van VisitSweden. Erg leuk, want de prijs bleek twee weken Zweden te zijn.
Klein probleempje (luxeprobleem, hoor!): we hadden al 3 weken Zweden gepland, en daar 5 weken van maken kon helaas echt niet. Mijn liefste en ik werden allebei weer op ons werk verwacht. Maar 4 weken? Ja, we gingen ervoor!

De boot Kiel-Göteborg was in de prijs inbegrepen. Heel spannend, zo’n groot schip, met een heleboel hutten.

IMGP0074 IMGP0080

Er zat zelfs een pianist te spelen op het dek.
Een beetje Love Boat dus. 🙂

De kinderen hadden veel interesse in de televisie (die in zo’n kleine hut serieus in de weg hangt, maar dat kon hen niet deren), het eten (dat op een boot natuurlijk heel anders smaakt dan thuis) en de rijen flikkerende gokmachines (waar ze van ons niet op mochten spelen, we zijn dan ook voorhistorisch strenge ouders).
De hut (het was een buitenhut, dus mét uitzicht!) was erg klein. Maar de bedden lagen errrug lekker.

We meerden de volgende ochtend, na een uitgebreid ontbijtbuffet, aan in Göteborg. Een lange dag volgde, maar de sfeer zat er goed in.
We reden naar Järvso, ons eerste ‘gewonnen adres’.
IMGP0090 IMGP0109 IMGP0131 IMGP0146We hadden een ruim en heel tof huis, daar. Mét uitzicht. Zalig!

Järvsö ligt in Mid-Sweden Hälsingland & Gästrikland, een streek waar we nooit eerder waren geweest. Eerlijk gezegd was mijn interesse er ook nooit eerder naar uit gegaan. Maar het was een heel fijne ontdekking, amai! Schitterende meren, mooie uitzichten, vriendelijke mensen (maar ja, die ontmoeten we in heel Zweden 🙂 ). En dan de Järvzoo! Een wildpark. Op wandelafstand van ons huisje. Dus we gingen, en kwamen onder de indruk terug. Ik vond de wolven ongelooflijk prachtig. We zagen elanden en rendieren, een massieve muskusos, schitterende uilen … maar konden helaas de lynx niet ontdekken. IMGP0158 IMGP0169 IMGP0161 IMGP0193En toen, helemaal onverwachts, rende er een klein beestje over het (langste houten) voetpad (van Europa). Kijk maar!

IMGP0199 IMGP0200 IMGP0201 IMGP0202 IMGP0203Mooi hé!
We hebben dus genoten, alle vijf!

IMGP0164De week vloog om. En al heel snel moesten we alweer koffers pakken, een huisje poetsen en vertrekken naar prijshuis nummer 2.
Hup naar Idrefjäll. Het bleek nog een flink eind te zijn. We werden verwacht in een vakantiepark in de provincie Dalarna.
Alweer een (voor ons nieuw) mooi stukje Zweden.
Toch begreep ik al snel dat ik aan dit stukje (de bergen van Dalarna) van mijn favoriete land niet snel mijn hart zal verliezen. Te veel bomen, wat kale bergen … (En dat zeg ik alleen omdat we zo verwend zijn om ondertussen al vele stukjes Zweden te mogen kennen, natuurlijk is ook dit gebied mooi, maar er zijn mooiere voor mij, voor ons 🙂 ).
Wat ik niet zo fijn vond, was de weg naar het skidorp toe. Het ene reclamepaneel na het andere. Dat mag overal. MAAR NIET IN ZWEDEN.

Het huisje was klein, maar fijn, maar klein, maar héél klein.
Wie ons gezin kent, weet dat we, euh, nu ja, dat we wat plaats nodig hebben. Een hutje voor 5 personen, terwijl het weer niet zo fameus was, maakte het ons een beetje moeilijk. Maar alles was perfect in orde, dat zeker wel. Onze dagen in Dalarna waren de enige met wat minder weer. (En ik zit me te schamen terwijl ik dit schrijf, want er viel af en toe een bui, en we hadden geen 25 graden, maar verder was het dik in orde, hoor!)
Toch hebben we ook daar prachtige dingen gezien en meegemaakt. De rendieren zijn voor niks of niemand bang, we zagen ze bij hopen, ongelooflijk! Op een dag omsingelden ze zelfs ons huisje (wat een hysterische Nathan opleverde, maar alles kwam goed 🙂 ). We wandelden naar de hoogste waterval van Zweden (250 meter), zagen nog meer rendieren, konden voor eentje nog net op tijd remmen (brrrr!). We genoten regelmatig van een uitmuntende fika, kwamen (alweer, ik weet het) heel vriendelijke mensen tegen, stopten bij een houten wegkerkje, een kleine waterval …

IMGP0220 IMGP0244 IMGP0260 IMGP0267 IMGP0355 IMGP0252 IMGP0350 IMGP0301 IMGP0317

Ontzettend snel was het alweer poetsen en inpakken geblazen.

We reden van Idrefjäll naar Småland, naar ons eigen Hullerombullerhuset. (Daar schrijf ik over in deel 2)
Onderweg passeerden we prachtige dorpen en steden, indrukwekkende vergezichten, verleidelijke meren.
Dalarna heeft duidelijk veel gezichten. We hopen dan ook nog eens terug te gaan, maar dan naar Mora, Rättvik …

Bedankt VisitSwedenNl, voor de superquiz waar ik vijf maanden lang behoorlijk fanatiek aan heb meegedaan. Dat ik ook nog een van de winnaars was, heeft ons heel veel plezier gedaan. We hebben kanten van Zweden leren kennen die we eerder slechts vaag vermoedden.
Tack Tobias! Du har gjort det jättebra!

Joke