Inburgering… we hebben eens goed gelachen!

Vandaag kwam de makelaar weer langs. Met twee geïnteresseerden tegelijk. Kijk, dat schiet op!
De bezichtigingen zorgen voor nogal wat onrust, moet ik toegeven. De kinderen stuiteren door het huis bij elke nieuwe invasie.
We hopen dus op een snel en goed bod, dan hebben we dat ook maar achter de rug.

Vandaag kwam er ook post. Post van de Stad Aalst.
Mijn teergeliefde, Nederlander, en al 11 jaar inwoner van deze stad, werd via een officieel schrijven even uitgenodigd om te komen inburgeren.
We hebben eens heel hard gelachen. En toen hebben we besloten nog een paar maanden langer te wachten met inburgeren. Het lijkt ons namelijk nuttiger om dat direct in Zweden te gaan doen.

Vandaag probeerde ik ook wat al dan niet achterstallig werk weg te werken. Thuis kunnen werken met drie kinderen die elkaar het leven behoorlijk zuur maken, het is niet iedereen gegeven. Mij in elk geval niet! Gelukkig kwam Han in de loop van de middag thuis, zodat ik nog een paar uur vertaalwerk kon doen. Met vereende krachten worstelen we ons de laatste vakantieweek door. (Die laatste week, hé, die is er elke zomervakantie te veel aan!)

Yun heeft al boeken gekaft. Uit verveling, benadrukte ze zelf nogal nadrukkelijk. 😉
Nathan wil heel graag iedereen op school dag zeggen op 1 september, en vanaf 2 september in Zweden wonen.
Moseo vraagt zich af waarom we nog niet alles ingepakt hebben.

Laat dat schooljaar nu maar beginnen.

Advertenties

Verhuisbedrijven en makelaars

Het is niet meer nieuw voor ons, verhuizen van het ene naar het andere land.
Toen we van Nederland naar België kwamen, nu tien jaar geleden, noemden verhuisbedrijven dat ook al dolenthousiast een ‘internationale verhuizing’, lees: een dure verhuizing.
We zochten en vergeleken. We vonden een goeie maar niet echt goedkope verhuizer.  Alles verliep perfect, de verhuizers waren sympathieke kerels die vliegensvlug én zorgvuldig ons meubilair van verdieping naar verdieping toverden.

Tien jaar later willen we graag weer zo’n goed verhuisbedrijf. België-Zweden blijkt echter plots niet alleen een internationale maar zelfs een compleet exotische verhuizing. De prijzen van offertes die binnenkomen zijn ongelooflijk!
Tussen de hoogste en de laagste zit 6000 euro verschil. Slik!
We zoeken nog even rustig verder, we hebben nog wat tijd.

Vandaag concentreren we ons op de eerste bezichtigingen. Straks komt de makelaar.
Han is samen met Yun gaan meehelpen op de klusdag van de Steinerschool.
‘Wij blijven gewoon in de woonkamer, of we gaan even op stap!’ prent ik de jongens in.
Als ik dat niet doe, kletsen onze zonen de oren van de geïnteresseerden hun hoofd. Niet iedereen zit daar op te wachten.

‘Mogen we dan niet….’ vraagt Moseo.
‘Nee!’ antwoord ik streng.
‘En ook niet…,’ probeert Nathan nog.
‘Nee, ook dat niet,’ onderbreek ik onze oudste.

‘Als ze maar begrijpen dat de Wii mee naar Zweden verhuist,’ knikt Moseo dan.
‘De douche mogen ze wél houden,’ vult Nathan aan.

’t Is maar dat jullie het weten! 😉

Van vakantieblog naar emigratieverslag

We verhuizen naar Zweden. De knoop is doorgehakt. Al een poosje geleden, hoor. Maar nu meer en meer mensen op de hoogte zijn van onze plannen, hebben we besloten om jullie via onze Zweden-blog van onze emigratie op de hoogte te houden.

Deze middag stond de makelaar voor de deur. Mét een TE KOOP-bord.
Plots weet de hele straat wat we van plan zijn.
huis3

De eerste geïnteresseerden hebben zich al gemeld en, mensenlief, wat is dat spannend!

Een beetje chaotisch is het natuurlijk wel. We wonen nog een dikke vier maanden in Aalst en hebben hier 1001 dingen te regelen. Veel meer dan 1001 dingen zelfs. Tegelijkertijd zijn we bezig met ons Hullerombullerhus. We zijn er al helemaal thuis. Toch komt er tijdens het komende jaar een grote verbouwing aan. De schuur zal volledig gerenoveerd worden. De eerste schrijvers en illustratoren die een of meerdere weken willen komen schrijven of tekenen in Björköby hebben zich al gemeld. En meerdere gezinnen willen op vakantie komen bij ons.

Hier kunnen jullie onze belevenissen volgen.
Regelmatig een klein stukje.
Op naar eind december.