Kerst

Bron: Kerst

Advertenties

Kerst

DSC_0045.JPG

Bijna een jaar wonen we hier nu. De maanden zijn voorbij gevlogen. Een schooljaar werd afgesloten, een nieuw schooljaar werd begonnen. En nu is het bijna Kerst.
De voorbije maanden gebeurde er weinig en veel. We zijn hier thuis, sommige dingen worden heel gewoon, en dat vinden we eerlijk gezegd heerlijk.

Moseo gaat elke woensdagavond naar de pingis. Pingis is pingpong. Voor een kereltje met een niet zo denderende motoriek is pingpong een hele uitdaging. Maar zoals bij zo veel dingen, geldt ook hier: motivatie is het halve werk. En gemotiveerd is hij!
Elke week heeft hij op school hoornles. Hij oefent vlijtig, al durft hij wel eens een dagje over te slaan, als we er niet op letten. 😉 Ik vind het nog steeds een wonder dat hij uit dit mooie instrument klank kan halen. Mij lukt het niet.

Maandag was Moseo Pepparkaksgubbe (peperkoekenmannetje) in de Luciatåg, hier in Björkö Kyrkan. Wat deed hij het goed! Alle kinderen zongen met vuur. Het was een bijzondere belevenis.

Yun gaat meestal op een ontspannen manier naar school. Behalve als er proeven zijn. Dan flipflapt ze door het huis, siddert en beeft, kondigt aan dat ze een F zal halen en slaat wel eens met een deur te veel.
Eindresultaat van de hösttermin: goeie resultaten. Geen F. Wij wisten dat al. Gelukkig gelooft zij het nu ook. We zijn zo fier op haar!
Ze is nog op zoek naar een sport die haar ligt. Het tennissen viel haar hier niet zo mee. Daarna ging ze een paar keer mee naar de pingis. Maar ook dat beviel niet. We zullen zien wat het nieuwe jaar brengt.

Ook Yun zong op maandag Lucia, maar dan samen met haar schoolkoor en de koren van twee andere scholen. Jammer genoeg konden we dus niet allebei alles horen. Han ging naar Yun luisteren en hoorde dat het goed was. Ik ging met Nathan naar Moseo luisteren.

Nathan heeft de tijd van zijn leven. Hij heeft de rust van zijn vertrouwde klasje, de leerkrachten, de warmte en de bescherming. Tegelijk krijgt hij ook elke week extra matte (wiskunde) en engelska (Engels), zodat hij volgend schooljaar een niveau hoger kan instromen. Er wordt een beroep gedaan op zijn kunnen, en hij groeit ervan. (Geestelijk én lichamelijk, onze beer is de 1.90 gepasseerd!)
In het nieuwe jaar willen we ook wat meer gaan inzetten op zijn vrijetijdsbesteding. Zoals bij veel kinderen en jongeren met autisme is dat voor Nathan lastig.

Han en ik waren begonnen met school. Ondertussen ben ik daar weer mee gestopt. Als kostwinner is het te belangrijk om me op het werk te focussen. Ik kon het studeren er simpelweg niet bij hebben.
Han doet het schitterend. Hij studeert Zweeds en maatschappijleer, en begint in januari zelfs aan een module boekhouden. Bovendien houdt hij nauwgezet mijn boekhouding bij. Zalig is dat!
De voorbije maand heeft hij nog heel veel snoeiwerk in de tuin gedaan. Het grasmaaien is voorlopig voorbij, al wil het ook hier nog niet echt winteren.
Ik heb het druk. Als freelancer ben ik blij met elke nieuwe opdracht. (Nu ja, met bijna elke nieuwe opdracht 😉 ) en besef ik dat het soms erg veel is (zoals nu!), en dat er ook weer een tijd van te weinig kan komen. Ik mag een erg mooie reeks boeken vertalen, schrijf daarnaast ook nog een boel leesboekjes voor een educatieve reeks en begeleid een heel fijne auteur bij het schrijven van haar debuutroman. Bovendien coach ik online een aantal schrijfcursisten.

Ons vakantiehuis, Källäng, raakt al aardig volgeboekt voor volgende zomer. Wie wil boeken, moet dus snel zijn, zeker in schoolvakanties. Buiten de schoolvakanties is er nog veel mogelijk.

Het is goed hier.
We genieten van Zweden, van elkaar, van de rust die we alle vijf zo nodig hebben.
Zaterdag zing ik met ons kerkkoor Julkonsert.
Zondag vieren we, lekker onder ons, al een beetje Kerst.